หลอกฝัน เวอชั่นก๊อตซิร่าน้อย

รอทนมาหลายปี ทนกินมันทุกวัน ยังกะขอนแก่น ไม่มีมาม่า

เมื่อคืนมีชามนึง อีกคืนนี้มีอีกชามนึง พรุ่งนี้ก็คงจะเหมือนเคย

ก็เลยต้องทนต่อไป

กลางวันก็ค่อยนอน ตอนเย็นก็ค่อยตื่น กลางคืนคอยฝืนเข้าไปในเมือง

ต้องเข้าไปวนเวียนอู่ใน บิ๊กซี ดูหนัง นั่งทาเล็บ ร้องเพลงกับทุกคน

กี่ทีกี่หนเป๋าตังค์พากฉันจะต้องหล่นหาย

จะต้องหา อีกกี่ครั้ง

ฉันคงมีแค่ชีวิตมึนมึน ตังค์ไม่มีก็ยืม จะเดือดร้อนอะไร

ที่จะหวังเจอติม เผื่อจะได้รวมตังค์

ฝัน.....แปดสิบบาทเท่านั้น

แค่ชีวิตมึนมึน ต่อเนื้อย่างอีกสักคืน

เช้า....เงินหมดลงแค่นั้น

มีเพียงมาม่าไว้แก้หิว

ช่วยประทัง ...ทั้งน้ำตา.......

ขอบคุนนะก๊อตซิล่าน้อย

>/// <